การมารู้จักวัดพระธรรมกายครั้งแรก

ย้อนไปเมื่อหลังพุทธกาล.......
ปีพุทธศักราช2549
คือเมื่อ10ปีที่แล้ว(อืมผ่านไปไวเหมือนกันแฮะ)
สมัยนั้นดิฮั้นเป็นนิสิตปีหนึ่ง
เฟรชชี่ใสๆ(ไสยๆ)
...การเข้าเรียนมหาลัยว่ายากแล้ว...
...การเรียนให้ผ่านและเรียนให้จบว่ายากกว่า...
...แล้วจบแล้วหางานทำให้ได้ยิ่งยากกว่า โค-ตะ-ระ...

เกริ่นมายาวนานนั้น
เรื่องของเรื่องก็คือแล้วมันเกี่ยวอะไรกับการมารู้จักวัดพระธรรมกายหว่า?

ทำให้เราเกิดความคิดที่ว่า.....เราเสียเวลาในชีวิตมามากมายกับการเรียนหนังสือทางโลก...
ตั้งแต่อนุบาล ยัน มหาวิทยาลัย 
กี่ปีมาแล้ว? นับ!

ของดิฮั้นน่าจะประมาณ...
อนุบาลเรียนปีเดียว
ประถม ๖ ปี
มัธยม๖ ปี
มหาลัย๔ ปี

.....แล้วชีวิตคนคนนึงเกิดมาเพื่ออะไร?

.......อะไรคือเป้าหมายของชีวิต?

........คุณค่าของการเกิดมาเป็นมนุษย์มันอยู่ที่ตรงไหน?

คุณเคยคิดทำนองนี้บ้างหรือไม่?

ตอนนั้นก็แอบคิดว่าดิฮั้นบ้าไปรึป่าว
มีคนคิดแบบดิฮั้นบ้างมั้ย?

ถ้าไม่  แสดงว่าบ้า...!!

โอ้ววไม่สิ!!

ดิฮั้นจะต้องตามหาคำตอบนั้นให้จงได้

ผ่านไปประมาณเกือบเทอม.......

รู้มั้ย?
....
ไม่รู้..
เชื่อไหมว่าดิฮั้นนี่ครุ่นคิดเกี่ยวกับคำถามเรื่องนี้มาหลายเดือน...

กินข้าวไม่ลงเลย...

ไม่ได้อกหักนะ  แต่คิดอะไรไม่ออก  จะไปถามใคร???

ผู้รู้อยู่ตรงไหน???

ดิฮั้นนี้...ต้องสั่ง  'เตี๋ยว ส้นตีนไก่' เอ้ย! 'เตี๋ยว วุ้นเส้น ตีนไก่' !!กินทุกวันเพราะคิไรไม่อ่อก!

หลังจากที่เกิดอารมณ์เซ็งๆมานานแระ เดินไปหาไรกินนอกห้องดีกว่า
ทันใดนั้น!!!!
ก็สะดุดโปสเตอร์หัวแทบทิ่ม!!

""""เชิญชวนไปนั่งสมาธิ""""

กร้ากกกกกกขำ......ฯลฯ
กร้ากกกกกกกก  ขำกลิ้ง

เกิดมาตั้งแต่จำความได้ดิฮั้นนี่นั่งสมาธินับครั้งได้เลยครัช.....

แต่ว่าแล้วช่วงนี้เรากำลังหาคำตอบของชีวิตว่ากันว่านั่งสมาธิจะเกิดความรู้ภายในได้ โอ้วอะเมซซิ่งน่าลองยิ่ง...
ดังนั้นดิฮั้นว่าไปดีกว่า....ง่ายๆๆ
และนั่นแหละทำให้ดิฮั้นเข้ามารู้จักวัดพระธรรมกายอย่างเป็นทางการจากการได้นั่งสมาธิในแบบสัมมาอะระหัง นึกถึงดวงแก้วกลมใสไว้ที่กลางท้องอย่างเบาสบายๆ...

ผ่านไป ๗ วันไวเหมือนโกหก
อยากบอกว่า๗ วันที่ดิฮั้นได้นั่งสมาธิ มีความสุขมากกก
อยากจะแบ่งปันสิ่งดีๆให้กับคนทุกคนได้เรียนรู้ธรรมะมากมาย
โดยเฉพาะ อย่างยิ่งคำถามที่อยู่ในใจได้รับคำตอบอย่าง  โดน โดน  โดนมากๆๆ เลยครัช

ติดตามตอนต่อไป